About: Stephanie Goossens

Recent Posts by Stephanie Goossens

Een nieuw jaar

Een nieuw jaar, nieuwe kansen, een nieuwe start. Alleen al de intentie geeft je ruimte om eens te kijken wat wil ik, wat laat ik los en waar ga ik voor. Maar aan die intentie zit ook een verlangen, je wordt gedreven om ergens voor te gaan. Maar dan is er die valkuil die je juist probeerde te vermijden. Voel je de kwetsbaarheid en maak je keuzes die niet meer bij je passen. Waardoor je toch weer in het patroon beland wat je al zo lang had willen doorbreken. .
Een nieuw jaar, nieuwe voornemens. Het lijkt zo more info

Focus on the good

Wanneer je rust vindt in jezelf, zal het verlangen minder aan je trekken. Wanneer je kijkt naar een ander kun je de focus leggen op wat jij niet hebt. Je pijnigt jezelf door te kijken wat er niet voor jou is. Je vergeet de rijkdom die je in handen hebt. Want rijkdom is juist dat te waarderen wat er wel voor jou is en dat je daarvan kunt genieten. Blijf je altijd gericht op de ander, zul je nooit je eigen rijkdom ervaren. Tekst-Stephanie Goossens more info

We raken elkaar kwijt

Relatie-communicatie-scheiding Al zo lang bij elkaar Maar steeds verder van elkaar verwijderd Het contact is er wel, maar oppervlakkig We spreken met elkaar en delen ervaringen Maar echt samen, is er dat nog wel?… Met regelmaat komen er hulpvragen binnen op het gebied van communicatie en relatie die betrekking hebben op de partners onderling. Dit kan gaan over de verschillen in de opvoeding van de kinderen, omdat de ander vreemd is gegaan, er veel ruzie is onderling of omdat de verschillen te groot zijn geworden tussen beiden.Wanneer er kinderen komen is er minder tijd voor elkaar. De valkuil is dan more info

Burn-out

Depressie-burn out-psychische klachten Verdwaald door het leven Verdwaald door wat er op mijn pad komt Welke kant moet ik op? Ik loop maar rechtdoor en zie wel waar ik uitkom. Komt er weer iets op mijn pad wat mij een andere richting in stuurt dan volg ik dat pad. Stap voor stap loop ik maar door. In de hoop dat ik uiteindelijk weer mijn eigen weg vind Dat is vreemd…maar ik loop al op mijn eigen pad, maar ik ben er van vervreemd. Het gevoel dat het niet meer mijn weg is, mijn leven. Overgenomen door iets prachtigs of juist door iets verschrikkelijks Wat gebeurd more info

Hooggevoeligheid

(Hoog)gevoeligheid

Soms denk ik dat de hele wereld om mij draait Soms snap ik niets van wat ik allemaal voel Soms ben ik ten einde raad… Soms ben ik heel erg boos, verdrietig of in een keer zo blij Waarom beleef ik alles zo intens? Mensen die erg gevoelig zijn hebben nauwelijks een filter, waardoor alles heel direct of met andere woorden intens binnenkomt. Mensen die minder gevoelig zijn snappen soms ook niet de reacties of keuzes van gevoelige mensen. Hoe komt het toch dat het kind ineens 180 graden draait, van blij naar boos? Hoe komt het toch dat more info

De spiegeling van het kind

De spiegeling van het kind Het kind ziet waar jij je voor wil verstoppen Het kind ziet waar jij je voor schaamt Het kind ziet waar jij blij van wordt Het kind ziet wanneer jij verdrietig bent Hij raakt jouw aan, op plekken waarvan je niet meer wist dat ze er zaten… Hij gaat door met zijn gedrag, wanneer je eigenlijk wilt dat hij stopt.En dan weet je het even niet meer………….. Het kind zegt, verstop je niet meer Ik wil je laten weten dat je je niet hoeft te schamen Doe waar jij gelukkig van wordt… Vecht niet tegen je zwakheden maar versterk more info

De invloed van trauma

Trauma Het is niet alleen de gebeurtenis wat het traumatisch maakt, maar dat men niet heeft kunnen ontladen dat maakt het vaak traumatisch. Het kan een val zijn waarbij er wordt gezegd “het valt wel mee, sta maar weer op”. Maar het kan ook de schaamte zijn waardoor je de ervaring stil houdt. Dit zie je bijvoorbeeld wanneer er sprake is van seksueel misbruik of wanneer iemand gepest wordt of mishandeld. Maar dit kan er ook mee te maken hebben dat je je groot wilt houden voor de ander. Dit jaar (maart 2015) heb ik een hele more info

Waarom ga ik niet even zitten?

hsfile_226978
Het is 06.43 en ik hoor de slaapkamerdeur van een van mijn zoons open gaan. Ik nodig hem uit om bij me te kruipen in bed op de plek van manlief, die een half uur eerder naar zijn werk vertrokken is.
Het is 06.45 ik hoor mijn andere zoon huilend van zijn slaapkamer de gang op komen. Zijn broek is nat.
Ondertussen begint onze dochter van 6 weken te huilen, ze heeft honger.
M’n zoon die lekker in mijn armen ligt geeft aan ook honger te hebben.
De dag is begonnen. Alhoewel niet helemaal want s nachts gaat deze met regelmaat nog gewoon door.

Het is 06.50 en zet de tv aan voor mijn zoon. Lopend naar de badkamer struikel ik bijna over de hond die me smekend aankijkt. Ik zet mijn andere zoon onder de sproeier terwijl mijn dochter op het aankleedkussen ligt.
Alle vier zijn ze het er niet mee eens. Drie hebben er honger en de ander wil z’n kleren niet aan.
Het gevoel van wanhoop bekruipt me even.

Het is 07.45 en dan is het ineens stil, voor even. De kinderen en de hond hebben gegeten, de kleren zijn aan en het appeltje zit in de tas om mee te nemen naar de peuterspeelzaal. Dochter ligt weer vredig te slapen.
Op dat moment denk ik; ik zet de wasmachine even aan en doe handdoeken in de droger. Als ik daarna klaar ben ruim ik nog even de vaatwasser uit. Wanneer ik naar de wasmachine wil lopen zie ik mijn bijna volle kop thee wederom koud op tafel staan. Ik besef dat mijn hoofd nu alweer overuren maakt.

Ik kijk naar mijn zoons die rustig op de bank zitten en besef ineens iets, waarom ga ik niet even zitten? Terwijl ik ga zitten en een slok neem van mijn kop koude/lauwe thee springt mijn zoon op. “Mama ik wil even knuffelen” en kruipt voordat ik iets kan zeggen bij me op schoot. Ik vraag me af of dit ook was gebeurd als ik de wasmachine aan was gaan zetten.

De vraag die ik mezelf op dat moment stel is; wat gun ik mezelf? Kan ik mezelf de rust en de goede zorgen gunnen terwijl er toch de nodige bedrijvigheid is in het gezin? Ja dat kan.
Nu kan ik het in mijn hoofd nog hectischer maken dan het is. Continue bezig zijn met het volgende zorgt dat ik helemaal niet aanwezig ben in het moment en daardoor ook niet goed voor mezelf zorg. Het zorgt voor nog meer onrust in mijn lijf dan er al is.

Wanneer ik mezelf de rust gun en de goede zorgen dan straal ik dit uit naar de kinderen. Wanneer er momenten zijn waarbij allen een beroep op me doen, zal ik ook rustiger reageren en minder grip willen hebben op de situatie. Omdat ik weet dat mijn moment daarna weer zal komen. Wanneer je continue zorgt voor de ander lijkt er geen einde aan te komen, omdat je jezelf vergeet.
Uit liefde willen we alles geven. Maar wanneer zij zien hoe je het ook aan jezelf kunt geven, nemen zij dit over en zullen zij dit ook toepassen op zichzelf.

Ik heb geleerd om eerder momenten aan te grijpen voor mezelf. Zelf ervaar ik meer rust en laat nog meer aan de kinderen zien hoe ik voor de ander maar ook voor mezelf kan zorgen. Zij hebben me nodig als ouder, maar ik mijzelf ook. Zorgen voor de ander kunnen we altijd maar de zorg voor jezelf is het allerbelangrijkste.

Tekst-Stephanie Goossens

 

Als het kon zou ik je beschermen tegen al het leed

11942178_872273216188824_6479052461799514899_o Als het kon zou ik je beschermen tegen al het leed Als het kon zou ik je alles geven wat je nodig had. Maar het is maar goed dat ik je dat niet geven kan Omdat ik je anders het leven af zou nemen Het leven waar jij recht op hebt Jouw leven is niet mijn leven Jouw angst is niet mijn angst
Jouw ontdekking is niet mijn ontdekking Ga op pad mijn kind Ik zal je blijven volgen op de voet Ik hou je hand vast als je me nodig hebt Of more info

Recent Comments by Stephanie Goossens

    No comments by Stephanie Goossens yet.