De invloed van trauma

Trauma

Het is niet alleen de gebeurtenis wat het traumatisch maakt, maar dat men niet heeft kunnen ontladen dat maakt het vaak traumatisch.

Het kan een val zijn waarbij er wordt gezegd “het valt wel mee, sta maar weer op”. Maar het kan ook de schaamte zijn waardoor je de ervaring stil houdt. Dit zie je bijvoorbeeld wanneer er sprake is van seksueel misbruik of wanneer iemand gepest wordt of mishandeld. Maar dit kan er ook mee te maken hebben dat je je groot wilt houden voor de ander.

Dit jaar (maart 2015) heb ik een hele mooie training af mogen ronden. De behandeling van lichaamsgerichte trauma-therapie volgens de methode Somatic Experiencing die ik nu al met positieve ervaringen in mijn praktijk inzet. Peter Levine is biofysica en werkte met stressbehandeling en psychologie. Zo werkte hij tevens als stress-consulent in het Spaceshuttleproject van de NASA.

Hij bestudeerde het gedrag van dieren in het wild. Dieren worden regelmatig, zo niet dagelijks, met de dood bedreigd en toch raken zij zelden getraumatiseerd. Hoe kan dit? Hun lichaam weet instinctief hoe het de intense energie die vrij komt tijdens zo’n gebeurtenis  kan reguleren en ontladen. Door bijvoorbeeld te trillen, bibberen, rennen, grommen of het maken van hoge sprongen.

Ons menselijk lichaam weet ook instinctief hoe het de enorme energie kan ontladen, maar wij staan het ons lichaam bewust of onbewust meestal niet toe. Waarom hebben mensen hier moeite mee? Dat kan te maken hebben met de volgende redenen:

  1. We zijn ons niet bewust zijn van de werkelijke impact van de gebeurtenis en de reacties in ons lichaam.
  2. We hebben niet genoeg veiligheid en steun van andere mensen in onze omgeving ervaren.
  3. Ons verstand zegt dat het wel meevalt, dat we er wel weer overheen komen. Andere dingen zijn belangrijker. Onze emoties of lichamelijke reacties zijn vreemd of overdreven. We moeten doorzetten en ons groot houden.

Ons lichaam kan vervolgens niet voldoende doen wat het van nature na zo’n ingrijpende gebeurtenis wil, zich ontladen. De spanning zet zich vast en dan krijgen we klachten.  Soms is het verband tussen de klachten en de gebeurtenis(sen) verdwenen en heb je alleen maar last van de misschien onbegrijpelijke symptomen. Soms weet je goed wat de aanleiding is geweest voor het ontstaan van de symptomen. En soms is het een opeenstapeling van gebeurtenissen waardoor je niet meer weet wat waar hoort.

We laten het lichaam niet ontladen en omdat het lijf op het moment van de gebeurtenis de opgebouwde energie niet kwijt kon, slaat het lichaam dit op in het zenuwstelsel.

Hierdoor kunnen op termijn symptomen ontstaan. Denk daarbij aan:

  • Onrust, slapeloosheid, prikkelbaarheid, machteloosheid, overmatige alertheid en sterke emotionele reacties
  • Angst, paniek, gevoelens van depressie, uitputting, krachtverlies in de spieren, dissociatie of een beperkt spectrum van gevoelens
  • Ontkenning: de trauma is niet gebeurd of niet belangrijk

Vaak ben je als mens geneigd de gebeurtenis te vergeten, maar je lichaam vergeet het niet.

Trauma’s kun je niet negeren. Het brein reageert met automatische reacties die leiden tot lichamelijke reacties. Bij alle dieren is deze reactie hetzelfde; de keus is beperkt tot vluchten, vechten of bevriezen. Alleen laten dieren het vervolgens los, wat bij mensen niet altijd goed lukt. Dit komt omdat mensen hun hogere hersenfuncties gebruiken om een verhaal van het gebeurde te maken. De traumatische gebeurtenis blijft vastzitten in het lichaam. Telkens wanneer er zich een situatie voordoet die lijkt op de eerdere gebeurtenis of die oude pijn oproeptzal het lichaam weer reageren.

Vanuit de training heb ik mogen leren hoe je op zorgvuldige wijze de vastgezette energie alsnog kunt afvoeren om zo de symptomen te bestrijden en het trauma te verwerken. Door hele kleine stapjes te zetten, door bijvoorbeeld in en uit de spanning te gaan, heb je steeds het gevoel het zelf “in de hand ” te hebben. De geblokkeerde overlevingsenergie wordt zo op een veilige en een geleidelijke manier ontladen. Ik vind het een hele mooie manier van werken. Omdat er gewerkt wordt met het zelf genezend vermogen van de persoon en de persoon zelf kan ervaren wat zijn of haar mogelijkheden zijn. Dankbaar ben ik dan dat ik onderdeel uit mag maken van zo’n kwetsbare periode van mensen waarin ik ze zie groeien en letterlijk zie ontladen, waardoor zij niet meer geremd worden door dat wat hun zo lang vast heeft gehouden.

No Comments Yet.

Leave a Comment

Back to Top